شیرین یوخی اولایدم                                                

                 گوزلرینه یار دولایدم

سنه لای لای چالایدم                          

                 سن گئجه لر یاتاندا

قزل گولی دریدیم دریدیم

                 سنه کلف هوریدیم هوریدیم

یوخووا من گلیدیم

                 سن گئجه لریاتاندا

غم غصنی آتایدم

                 کاش آرزوما من چاتایدم

سنله شیرین یاتایدم

                 سن گئجه لر یاتاندا

  دیدیم که از این جمع پراکنده کسی رفت 

   شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ 

  زین گونه بسی آمد و زین گونه بسی رفت 

  ما همچو خسی بر سر دریای وجودیم 

 در یاست که سر گه  که بر این موج خسی رفت

    رفتی و فراموش شدی از دل دنیا

چون ناله ی مرغی که ز یاد قفسی رفت

   رفتی و غم آمد به سر جای تو ای داد

   بی داد گری آمد و فریاد رسی رفت 

   این عمر سبک سایه ی ما بسته به آهی است

  دودی ز سر  شمع پرید و نفسی رفت    

بر دل من گرد غم پاشيد و رفت

                                 بر دل گريان من خنديد و رفت

 پيچک ديوار قلبم بود وليک

                              روي ديوار قلبم خشکيد و رفت

 ديده ي گريان من گفتش مرو

                                               التماس ديده ام نشنيد و رفت

 انتهاي باغ هنگام وداع 

                                                       يک سبد ياس و شقايق چيد و رفت

قامتش را چشم من تعقيب کرد

                                              از خيابان وفا پيچيد و رفت

 بلبلي در گوش من ناليد و خواند

                                                     اه اينک فصل گل کوچيد و رفت

 رفتنش را باورم رد ميکند

                                            بر خيال باورم خندید و رفت